Nadawanie wypełnień i konturów





Gdy narysujesz nowy obiekt, zostaną mu nadane domyślne kolory wypełnienia, konturu, itp. Oczywiście, wszystkie te parametry (i wiele innych) możesz dowolnie modyfikować. W podrozdziale 3.2 „Nadawanie obiektom kolorów” omówiłem już, jak zmienić kolor wypełnienia obiektu na dowolnie wybrany. Jednak wypełnienie nie musi być jednokolorowe.
CorelDRAW oferuje bardzo wiele różnych możliwości wypełnień. Aby dotrzeć do nich, musisz wybrać narzędzie Fill Tool. Zgrupowane są tam następujące sposoby wypełniania obiektów:
1. okno dialogowe jednolitego koloru wypełnienia,
2. okno dialogowe wypełnienia tonalnego,
3. okno dialogowe wypełnienia deseniem,
4. okno dialogowe wypełnienia teksturą,
5. okno dialogowe wypełnienia postscriptowego,
6. bez wypełnienia (obiekt przezroczysty),
7. okno dokowane.


Wypełnienie jednolite
Jednolite wypełnienie pozwala nadać obiektowi tylko jeden kolor podobnie jak po wybraniu barwy z palety przy prawej krawędzi ekranu. W okienku, które się pojawi na ekranie, możesz wybrać modele kolorów bądź palety. Odpowiednie okno wybierasz spośród trzech zakładek w lewym górnym rogu okienka. W oknie przeglądarki kolorów możesz wybrać jeden spośród kilku modeli kolorów (CMYK, RGB, HSB, Lab i inne). Wykorzystywana tu jest wizualna reprezentacja całego spektrum kolorów. Zmiana palety koloru odbywa się poprzez przesunięcie odpowiedniego suwaka z jej prawej strony. Kolor wybierzesz, klikając go na palecie (zostanie on zaznaczony małym kwadracikiem). W prawym górnym rogu zobaczysz kolor obiektu, który zmieniasz (Old), oraz kolor, który zostanie mu nadany (New). Jeżeli znasz się trochę na reprezentacji barw, możesz spróbować wybrać odpowiedni kolor, wykorzystując suwaki w części Components. Szybko zaś wybierzesz jeden spośród kilkudziesięciu standardowych kolorów dzięki rozwijanej liście Name.
Niezwykle interesujące jest okienko harmonii kolorów. Wybierane w ten sposób kolory są najbardziej przydatne przy pracy z kilkoma obiektami, gdy chcesz, aby ich kolory współgrały ze sobą. Jeśli zastosujesz harmonię kolorów, sprawisz, że będą one do siebie pasowały. Koło harmonii kolorów możesz dowolnie obracać, a kolory, które harmonizują ze sobą, będą wyświetlane poniżej. Ilość harmonizujących ze sobą kolorów możesz określić dzięki suwakowi Size. Polecam także wypróbowanie okienka mieszania kolorów, które wybierzesz przyciskiem Options – następnie zaznacz pozycję Mixers i wskaż Color Blend. Pojawi się wtedy kolorowy kwadrat, w którego narożnikach znajdują się pola, umożliwiające wybór koloru „wylewającego” się z tego narożnika.
W ostatnich dwóch okienkach wybierasz jeden z predefiniowanych modeli kolorowych. Istnieją dwa rodzaje palet, z których można wybierać kolory: standardowe i niestandardowe. Standardowe palety kolorów dostarczane są przez niezależnych producentów i najkorzystniej jest stosować je wraz z odpowiednim katalogiem próbek kolorów. Gdy masz katalog z próbkami kolorów, możesz wybrać sobie odpowiedni model do katalogu. Jest to niezwykle przydatna opcja, gdy chcesz sobie zapewnić konkretny kolor na wydruku, gdyż kolory wydrukowane przeważnie różnią się od tych, które widać na ekranie. Wiąże się to z innym sposobem powstawania kolorów na drukarce i na ekranie.


Wypełnienie tonalne
Wypełnienie tonalne (nazywane także gradientowym) pozwala ustawić łagodne przejście pomiędzy dwoma lub więcej kolorami wzdłuż ścieżki liniowej (Linear), radialnej (Radial), stożkowej (Conical) lub kwadratowej (Square; wybierasz je w polu Type. Zmiana kąta gradacji dla wypełnienia liniowego powoduje zmianę ukośnego położenia tonalnego. Kąt ten możesz też zmienić, trzymając wciśnięty lewy przycisk myszy i poruszając nią w obszarze miniaturki wybranego wypełnienia (prawy górny róg okienka). Z kolei Edge Pad określa, jak długo kolor początkowy i końcowy pozostają niezmienne, zanim zaczną się przenikać. W przypadku pozostałych typów przejść kąt gradacji zmienia się prawym przyciskiem myszy (oprócz ścieżki radialnej, która nie ma kąta gradacji), gdyż lewy służy do zmiany położenia środka. W polu przejścia kolorów (Color blend) wybierasz typ wypełnienia: dwukolorowe (Two color) lub dowolne (Custom). W dwukolorowym określasz kolor początkowy, końcowy, środek przejścia kolorów i sposób dobierania kolorów przejściowych (wzdłuż linii prostej lub ścieżki biegnącej poprzez koło kolorów). Dowolne wypełnienie pozwala wybrać kilka kolorów, które będą się przenikać nawzajem. Miejsce każdego koloru określane jest małym trójkącikiem nad paskiem mieszania kolorów. Możesz chwycić dowolny z trójkącików i przesunąć go w inne miejsce bądź też zmienić kolor. Kwadraty po bokach określają kolor początkowy i końcowy. Jednak najlepszym sposobem wyboru przejścia niestandardowego jest wybranie go spośród zdefiniowanych wzorców. Przyciski z plusem i minusem pozwalają dodawać i usuwać wzorce.

Wypełnienie deseniem
Zastosowanie deseniu jest możliwe poprzez wypełnienie obiektu obrazkiem dwukolorowym, wielokolorowym lub mapą bitową. Jedynie w przypadku deseniu dwukolorowego możesz wybrać własne kolory. W pozostałych – jedynie określasz istniejący deseń. Możesz także załadować istniejący deseń z dysku (na przykład w formacie wektorowym dla deseniu wielokolorowego lub gif, jpg czy innym dla mapy bitowej). Jeżeli chcesz, aby modyfikacje i deformacje obiektu były stosowane także do deseniu, musisz zaznaczyć pole Transform fill with object. Desenie wypełniają w całości zaznaczony obiekt w ten sposób, że w miejscu, gdzie kończy się jeden kafelek, zaczyna się następny. Jest to identyczna zasada, jaką stosuje się np. dla tapety w systemie Windows, z tym, że możesz dokonać także dowolnych transformacji takich jak pochylenie, czy obrót. Rozdział 6. ω Nadawanie wypełnień i konturów 43
Aby deseń był ładnie widoczny (ładnie wypełniał obiekt), powinieneś dobrać odpowiedni rozmiar kafelka. W części Size zmieniaj tak szerokość i wysokość, aby obiekt był pokryty przynajmniej kilkoma kafelkami.

Wypełnienie teksturą
Kolejnym sposobem wypełnienia dowolnego obiektu jest użycie tekstury. Wypełnienia teksturą są obrazami losowymi, generowanymi przy wykorzystaniu fraktali. Nadają one wypełnianym obiektom wygląd materiałów naturalnych. Jednak używanie tekstury może znacząco powiększyć rozmiar pliku i wydłużyć czas jego drukowania. Aby wybrać teksturę, możesz zmienić próbki z biblioteki tekstur oraz przewijać listę. Konkretna tekstura określa jedynie wygląd wypełnienia, a kolory możesz definiować samodzielnie. Dla różnych tekstur ich ilość może być inna. Po zmianie kolorów nie zapomnij kliknąć przycisku Prewiev, który za każdym razem wygeneruje trochę inną teksturę. Wygląd tekstury możesz też modyfikować samodzielnie, zmieniając parametry z prawej strony okienka. Dzięki przyciskowi Tiling możesz dokładnie określić rozmiar, początek i inne parametry kafelka, podobnie jak w wypełnieniu deseniem.

Wypełnienie postscriptowe
Tekstury postscriptowe zostały utworzone w języku PostScript. Aby zobaczyć daną teksturę, musisz zaznaczyć pole Prewiev Fill, gdyż w przeciwnym wypadku będziesz widziećjedynie jej nazwę. Podobnie, aby zobaczyć teksturę w programie, musisz wybrać z górnego menu View polecenie Enhanced, bowiem dla pozostałych widoków będą wyświetlane jedynie literki „PS”. Choć CorelDRAW interpretuje te tekstury na drukarkach nieobsługujących języka PostScript i umożliwia ich wydruk, może się zdarzyć, że dla starszych i specyficznych drukarek możesz nie otrzymać oczekiwanego wydruku.
Okno dokowane
Okno to pojawia się przy prawej krawędzi ekranu, umożliwiając szybkie nadawanie kolorów wskazanym obiektom. W prawym górnym rogu widoczne są trzy przyciski, które umożliwiają wybór kolorów przy pomocy suwaków, przeglądarki kolorów lub palet. Kliknięcie przycisku Fill spowoduje nadanie wskazanym obiektom aktualnie wybranego koloru, zaś przycisku Outline zmieni kolor krawędzi obiektu. Jeżeli chcesz eksperymentować z różnymi kolorami, wciśnij symbol kłódki, a przy zmianie koloru nie będziesz musiał za każdym razem klikać przycisku Fill.

Kontury obiektów
Każdy obiekt oprócz wnętrza ma także kontur. Jest on obrysem danego obiektu (gdy narysujesz kółko ołówkiem na papierze, narysujesz jego kontur, a gdy zamalujesz je np. kredką, to nadasz kolor wypełnienia) o własnym kolorze, własnej grubości i innych atrybutach. Innego rodzaju kontury mogą mieć obiekty zamknięte, np. wieloboki, kwadraty, a inne obiekty otwarte, czyli np. linie, które mogą być zakończone np. strzałkami. Oczywiście, podobnie jak w przypadku wypełnienia, możesz nadać konturowi przezroczystość i traktować go tak, jakby go nie było. Najprostszym sposobem nadania koloru danemu obiektowi jest wskazanie go i kliknięcie lewym przyciskiem myszy na dowolnym kolorze z prawej strony ekranu, na palecie kolorów. Klikając natomiast na palecie kolorów prawym przyciskiem myszy możesz ustawić kolor konturu dla danego obiektu.
Znacznie bardziej rozbudowane możliwości dostępne są po wybraniu narzędzia Outline Tool.
Pojawi się wtedy dodatkowy pasek z następującymi możliwościami:
1. okno dialogowe Outline Pen Dialog,
2. okno dialogowe Outline Color Dialog,
3. bez konturu,
4. kontur włosowy (o minimalnej z możliwych grubości),
5. kontury od 1/2 punktu do 24 punktów,
6. okno dokowane.
Okno dialogowe Outline Pen poza zmianą rozmiaru, kształtu i koloru końcówki daje także możliwość modyfikacji kształtu zakończenia konturu. Obiekty otwarte mogą mieć takie specyficzne właściwości, jak zakończenie zaokrąglone, kwadratowe, ścięte lub zakończenie strzałkami. Obiekty zamknięte (np. kwadraty) nie mają zakończenia, więc możesz jedynie modyfikować np. naroża. W lewym górnym rogu okienka możesz zmienić kolor konturu, jego szerokość i wybrać jego styl, czyli masz możliwość określenia, czy linia będzie ciągła, przerywana, kropkowana, itp., oraz wybrania jednego z jego odmian. Jeżeli nie odpowiada Ci żaden proponowany przez program styl, możesz zdefiniować własny dzięki przyciskowi Edit Style…. W polu Narożniki zmieniasz sposób rysowania linii i krzywych w miejscach, gdzie nie przechodzą one gładko. Pamiętaj jednak, iż najlepszy efekt dla narożników uzyskasz w przypadku bardzo grubych konturów. Podobnie możesz także określić sposób zakończenia linii dla obiektów otwartych. Możesz także zakończyć linię strzałkami, inną na jej początku, a inną na końcu. Przycisk Options pozwala utworzyć własną strzałkę lub inny dowolny sposób zakończenia. Rozdział 6. ω Nadawanie wypełnień i konturów 47
Pole Calligraphy umożliwia zmianę kształtu końcówki kaligraficznego pióra. Możesz ustawiać parametry nie tylko w polach nacisk (Stretch) i kąt (Angle), ale także ręcznie modyfikować kształt końcówki, trzymając wciśnięty lewy przycisk myszy i ruszając nią. Na rysunku 6.16 przedstawiłem przykład ustawienia końcówki i narysowanego nią okręgu.
Ustawienie pola Behind fill powoduje, że kontur zostanie umieszczony za obiektem, przez co tylko połowa grubości konturu będzie widoczna. Ustawienie tej opcji jest wskazane dla bardzo skomplikowanych obiektów, a w szczególności dla tekstu, gdyż w przeciwnym razie tekst będzie bardzo niewyraźny, szczególnie przy grubszych konturach. Zaznaczenie pola Scale with image pozwala automatycznie zmienić grubość konturu, gdy modyfikujesz także rozmiar obiektu.
Okno koloru konturu pozwala dokładnie określić kolor rysowanego konturu. Okienko to omówiłem już dokładnie przy okazji omawiania wypełnienia obiektu (rozdział 6.1). Okno dokowane też zostało omówione już wcześniej, w rozdziale 6.6.