Precyzyjne rysowanie





Aby tworzony przez Ciebie rysunek był dopracowany, musisz nauczyć się dokładnego umiejscawiania obiektów na kartce. O pewnych możliwościach automatycznego układania obiektów wspominałem już wcześniej, w podrozdziale 3.9, w którym omówiłem wyrównywanie i rozmieszczanie. CorelDRAW oferuje jednak znacznie większe możliwości w tym zakresie – zajmę się nimi w tym rozdziale, a są to: linijki, siatki, prowadnice oraz przyciąganie do obiektów. O tym, czy linijki, siatki bądź prowadnice są wyświetlane (widoczne) w dokumencie, możesz zdecydować dzięki górnemu menu View. Gdy z lewej strony danej pozycji znajduje się symbol ��, dana opcja jest wybrana. Kliknięcie jej spowoduje wyłączenie (a tym samym zniknie symbol z lewej strony). Sam fakt, iż dana opcja jest widoczna, nie oznacza wcale, że jest też aktywna. Włączenie przyciągania do siatki, prowadnic lub obiektów ustawiasz także poprzez górne menu View, jak również na pasku właściwości, gdy nie jest zaznaczony żaden obiekt. Pamiętaj jednak, że dana opcja może być aktywna, a niekoniecznie widoczna, gdyż jest wyłączone jej wyświetlanie.

Linijki
Linijki wyświetlane na ekranie umożliwiają zorientowanie się w rozmiarach i położeniu na kartce rysowanych obiektów. Dodatkowo bieżąca pozycja myszy oraz bieżący rozmiar rysowanego obiektu są wyświetlane na pasku stanu (dolna część okienka). Pasek stanu może być widoczny lub nie, gdyż jest niezależny od linijek.
Na linijkach wyświetlane są następujące informacje:
ω jednostka linijki – powinno się ustawić ją tak, by najlepiej odpowiadała docelowemu przeznaczeniu rysunku; do wydruku na kartce doskonale nadają się milimetry lub centymetry, z kolei do wyświetlania na ekranie – piksele,
ω aktualne położenie wskaźnika myszy – małe, przerywane kreseczki, pokazujące na linijkach aktualne położenie kursora myszy, ω punkt 0 linijki – wszystkie współrzędne będą mierzone względem tego punktu; początek układu znajduje się więc w lewym dolnym rogu kartki,
ω punkt przecięcia linijek – umożliwia ustawienie punktu (0,0), jak i położenia samej linijki. Aby wyświetlić linijkę, należy wybrać polecenie View|Rulers. Znaczek �� z lewej strony opcji oznacza, że linijka jest już wyświetlana, wybranie tej opcji spowoduje wyłączenie wyświetlania linijki.
Bardzo ważną opcją, którą należy ustawić przed rozpoczęciem rysowania, jest wybranie odpowiednich do rysunku jednostek. Jednostki miary linijki możesz ustawić przy pomocy paska właściwości (gdy nie jest zaznaczony żaden obiekt). Chwytając i przeciągając punkt przecięcia linijek możesz ustawić punkt (0,0). Po puszczeniu linijki dany punkt dokumentu zostanie ustawiony jako początek układu współrzędnych (0,0). Linijki są standardowo wyświetlane powyżej i z lewej strony obszaru rysowania. Gdy jednak pracujesz nad pewnym obiektem, odczytanie dokładnych współrzędnych z często oddalonych linijek może być kłopotliwe. Dlatego możesz przeciągnąć linijki na dowolny obszar rysunku. Wystarczy, iż w tym celu chwycisz i przeciągniesz punkt przecięcia linijek z przytrzymanym klawiszem Shift. Możesz też zmienić położenie tylko jednej z linijek, przeciągając ją z przytrzymanym klawiszem Shift. Jeżeli chcesz przywrócić domyślne położenie linijek, kliknij dwukrotnie na niej (lub na punkcie przecięcia linijek) z przytrzymanym klawiszem Shift.


Siatka
Siatka współpracuje z linijkami i daje możliwość bardzo dokładnego umieszczenia obiektów na kartce w z góry określonych punktach. Po włączeniu siatki jest ona widoczna na ekranie w postaci przerywanej kratki. Gdy zostanie włączona opcja przyciągania do siatki (View|Snap To Grid), każdy nowo rysowany bądź przeciągany obiekt będzie automatycznie przyciągany do wyświetlanej siatki. Aby ustawić parametry siatki, wybierz z górnego menu Tools|Options, a następnie Document oraz Grid (lub z górnego menu (View|Grid And Ruler Setup). Jeżeli opcja Frequency jest zaznaczona, możesz wtedy ustawić liczbę punktów siatki, przypadającą na jednostkę długości, czyli ile punktów siatki ma zostać umieszczonych w np. 1 milimetrze. Im większe podasz wartości, tym gęstsza będzie siatka. Jeżeli zaznaczysz opcję Spacing, to będziesz miał możliwość określenia, co ile jednostek (np. milimetrów) będzie umieszczony punkt siatki. Im większe wartości określisz, tym rzadsza będzie siatka (punkty przecięcia siatki będą leżały dalej od siebie). W środkowej części okienka możesz także określić, czy siatka ma być widoczna (Show grid) oraz czy obiekty mają być przyciągane do niej (Snap to grid). Siatkę możesz wyświetlić na ekranie jako linie (Show grid as lines) bądź jako punkty (Show grid as dots), wygląda ona wówczas podobnie jak papier milimetrowy. Pamiętaj, że jeżeli ustawisz bardzo gęstą siatkę, to nie zauważysz jej efektu, gdyż punkty siatki będą leżały bardzo blisko siebie, więc rysowany lub przemieszczany obiekt będzie sprawiał wrażenie, iż nie jest dociągany do siatki. Ponadto przy małych powiększeniach na ekranie będą wyświetlane tylko niektóre punkty przecięcia siatki, co dodatkowo może Cię zmylić. Gdyby przy gęstej siatce i małym powiększeniu miały być wyświetlane wszystkie punkty przecięcia siatki, to na ekranie leżałyby one tak gęsto, że zlewałyby się ze sobą. Na początku eksperymentów z siatką ustaw jej odstępy na ok. 10 milimetrów, zauważysz wtedy wyraźne skokowe rysowanie lub przeciąganie obiektów. Mimo tak rzadkiej siatki na ekranie mogą być wyświetlane co któreś jej punkty przecięcia, dlatego ustaw też duże powiększenie.

Prowadnice
Na rysunku możesz umieszczać tzw. prowadnice, ułatwiające wyrównywanie, umieszczanie i zmiany położenia obiektów. Prowadnice są wyświetlane w postaci niebieskich, przerywanych linii na obszarze rysowania. Aby do rysunku dodać prowadnicę, należy chwycić jedną z linijek i przeciągnąć wskaźnik myszy na kartkę. Ustawiona w ten sposób prowadnica ma kolor czerwony (oznacza to, że została ona wybrana), po kliknięciu w dowolne inne miejsce zmieni kolor na niebieski. Ponowne kliknięcie jej spowoduje wyświetlenie uchwytów obracania w postaci dwukierunkowych strzałek oraz znacznika środka obrotu (szczegóły obracania obiektów opisałem w podrozdziale 3.4).
Prowadnice możesz też dodawać do rysunku przy pomocy górnego menu (View| Guidelines Setup), podając precyzyjnie współrzędne ich umiejscowienia. Jeżeli klikniesz dwukrotnie dowolną z prowadnic, zostanie wyświetlone okienko ustawiania prowadnic.
Po umieszczeniu prowadnic na obszarze rysowania każdy nowo rysowany lub przeciągany obiekt, gdy znajdzie się w pobliżu prowadnicy, zostanie do niej przyciągnięty. Do prowadnic pionowych i poziomych są przyciągane krawędzie ramki zaznaczonego obiektu, jego środek i punkt, za który jest przeciągany, natomiast do prowadnic ukośnych jest przyciągany środek obiektu oraz punkt, który został kliknięty przy przeciąganiu obiektu. Dowolną z ustawionych w ten sposób prowadnic możesz w każdej chwili poddać edycji, jeśli przeciągniesz ją w inne miejsce lub obrócisz bądź też dwukrotnie klikniesz. Jeżeli zaznaczysz prowadnicę (ma ona wtedy kolor czerwony), możesz ją usunąć, wciskając na klawiaturze klawisz Delete. Gdy prowadnice znajdują się już w odpowiednich miejscach, możesz je zablokować (aby nie przesunąć ich przez przypadek), zaznaczając daną prowadnicę, a następnie wybierając z górnego menu polecenie Arrange|Lock Object. Aby odblokować prowadnicę, kliknij ją i wybierz z górnego menu polecenie Arrange|Unlock Object.

Przyciąganie do obiektów
Przyciąganie do obiektów, obok przyciągania do siatki czy prowadnic, pozwala precyzyjnie umieszczać obiekty względem innych obiektów lub elementów specjalnych. Aby przyciąganie do obiektów było aktywne, musisz włączyć opcję z górnego menu View|Snap To Objects. Od tej pory wszystkie rysowane lub przeciągane obiekty będą przyciągane do tak zwanych punktów przyciągania obiektów już znajdujących się na kartce. Punkty przyciągania znajdują się we wszystkich węzłach obiektu oraz w innych charakterystycznych punktach (jak np. środek obiektu czy krawędzi, punkt, za który został złapany przy przeciąganiu). Na rysunku 7.10 zaznaczyłem kwadracikami punkty przyciągania dla kilku obiektów.