gdzie jako "ścieżka dostępu" należy podać lokalizację na dysku, gdzie znajduje się żądany obrazek.
\ / : * ? " < > | ) Jeśli nie zastosujesz się do tych zaleceń, może się okazać, że po wprowadzeniu strony do Internetu, pliki takie nie wczytają się (nawet jeśli na Twoim komputerze wszystko jest w porządku)!
gdzie jako "x" oraz "y" należy wpisać odpowiednio: długość i wysokość obrazka w pikselach.
Natomiast jako "x%" oraz "y%" należy wpisać odpowiednio: długość i wysokość obrazka w procentach ekranu.
Podawanie rozmiarów grafik może być przydatne przynajmniej z kilku powodów. Jeśli obrazek nie zostanie wczytany, symbol który zajmie jego miejsce będzie miał inne wymiary i może tym samym popsuć ułożenie innych elementów strony. Poza tym jeśli nie wstawimy rozmiarów grafik na stronie, to podczas wczytywania cała treść będzie się "rozjeżdżać". Jeżeli komuś to szczególnie przeszkadza, powinien zawsze określać te atrybuty - to bardzo dobry nawyk. Oczywiście aby obraz nie był zniekształcony, należy podać jego prawdziwe rozmiary w pikselach a nie w procentach (można je sprawdzić w dowolnym programie graficznym).
Przykład:
WIDTH="300" HEIGHT="150"gdzie jako "x" należy wpisać grubość obramowania (w pikselach).
Atrybut BORDER jest zdeprecjonowany przez specyfikację HTML 4.01 - zaleca się stosowanie stylów.
Przykład:
BORDER="30"Atrybut ALIGN jest zdeprecjonowany przez specyfikację HTML 4.01 - zaleca się stosowanie stylów.
gdzie "x" oznacza poziomą odległość w pikselach, a "y" pionową odległość (również w pikselach).
Atrybuty HSPACE oraz VSPACE są zdeprecjonowane=przez specyfikację HTML 4.01 - zaleca się stosowanie =stylów=.
Przykład:
= HSPACE="50"Informacja alternatywna jest przydatna w przeglądarkach, które nie wyświetlają grafiki lub kiedy użytkownik wyłączył jej wyświetlanie.
Edytory HTML posiadają często specjalny generator, który wspomaga wstawianie multimediów na strony WWW (nie tylko obrazków). Należy jednak pamiętać, że multimedia bardzo wyraĽnie zwiększają objętość strony, a co za tym idzie, wydłużają czas wczytywania.
Większość bardziej zaawansowanych programów graficznych udostępnia funkcję kompresji obrazów, co pozwala zmniejszyć ich objętość bez wyraĽnego spadku jakości. Czasami zysk z użycia takiej kompresji jest dość znaczny, dlatego warto się tym zainteresować.
Przed wstawieniem obrazka radzę zastanowić się, czy jest on absolutnie konieczny. Jeżeli chcesz umieścić na swojej stronie grafikę o znacznych rozmiarach, zawsze staraj się wcześniej pokazać miniaturkę, aby użytkownik mógł ocenić, czy chce czekać na załadowanie pełnowymiarowego obrazu (można to zrobić np. za pomocą galerii grafik).
Wszystkie obrazki powinny być zapisane w jednym z dwóch formatów:Format BMP nie jest skompresowany, dlatego należy unikać jego stosowania! Nieodpowiedni dobór formatu graficznego może być przyczyną nawet kilkakrotnego zwiększenia rozmiaru pliku albo znacznego pogorszenia jakości obrazu. Dlatego jeśli nie wiesz który wybrać, przetestuj oba.
Jeżeli chcesz wstawić obrazek, który nie jest prostokątem, można w tym celu użyć formatu GIF. Obszary, które mają być niewidoczne, należy narysować innym kolorem, a następnie w programie graficznym ustawić ten kolor jako przezroczysty (transparent). Uwaga: format JPG (oraz BMP) nie obsługuje przezroczystości!
Podobny efekt można co prawda uzyskać, rysując "niewidoczne" części kolorem tła strony WWW. Jednak jeśli zmienimy kolor tła na stronie, będzie trzeba zmienić również wszystkie takie obrazki. Natomiast jeżeli ustalimy przezroczystość na obrazku, zawsze będzie ona niewidoczna.
Przy przeglądaniu większej ilości dużych obrazków, pomocne mogą okazać się galeria lubprzeglądarkagrafik.
Animowany banner
Animowany banner można stworzyć przy użyciu takich programów jak np.: Animation Shop czy Ulead GIFAnimator i inne. Jest to po prostu specjalny plik GIF, który wstawiamy na stronę, tak jak zwykły obrazek. Może on mieć przykładowo rozmiary 400x50. Pamiętaj, że im więcej klatek animacji, tym większe rozmiary pliku i dłuższe wczytywanie strony!
UWAGA!
Polecenie MARQUEE nie wchodzi w skład specyfikacji HTML 4.01 i jest wyłącznie rozszerzeniem przeglądarki Internet Explorer!
Przykład:
Wewnątrz znacznika <MARQUEE>...</MARQUEE> można umieścić nie tylko tekst, ale również inne elementy.
Przykład:
Przykład:
gdzie "kolor" oznacza definicję koloru .
Przykład:
gdzie "x" oznacza szerokość w pikselach, a "y" wysokość (również w pikselach).
Natomiast "x%" oznacza szerokość w procentach ekranu, a "y" wysokość (również w procentach).
Przykład:
gdzie "x" oznacza poziomą odległość w pikselach, a "y" pionową odległość (również w pikselach).
Przykład:
HSPACE="50"gdzie "k" oznacza ilość powtórzeń.
Przykład:
LOOP="10" gdzie jako "x" należy podać szybkość przesuwania w pikselach.
Natomiast jako "ms" należy podać szybkość przesuwania w milisekundach (1 milisekunda = 0.001 sekundy).
Atrybut SCROLLAMOUNT określa, o ile pikseli ma "przeskoczyć" tekst podczas jednego kroku animacji, natomiast SCROLLDELAY pozwala ustalić odstęp czasu pomiędzy tymi skokami. Łącząc oba parametry, mamy możliwość pełnej kontroli płynności ruchu (SCROLLAMOUNT) oraz jego szybkości (SCROLLDELAY). Mniejsze wartości SCROLLAMOUNT, to mniej "szarpany" ruch, natomiast niższe SCROLLDELAY, to szybsza animacja.
W ostatnim przypadku, podanie atrybutu logicznego TRUESPEED (nie obsługuje IE3.01), spowoduje, że wartość SCROLLDELAY będzie ściśle określała prędkość przesuwania. Bez tego atrybutu wszystkie wartości mniejsze lub równe 59 (milisekund), są automatycznie zaokrąglane w górę do 60 (czyli wpisanie: 5, 30 czy 60 da taki sam efekt). Atrybut TRUESPEED jest zatem przydatny dla SCROLLDELAY < 60. Jeśli chcemy określić SCROLLDELAY > 59, podawanie parametru TRUESPEED nie ma sensu (chociaż oczywiście można to zrobić).
Przykład:
Można łączyć powyższe parametry:
Jeśli przeglądarka nie obsługuje animacji MARQUEE, tekst który do niej wpiszemy, prawdopodobnie zostanie normalnie wyświetlony na ekranie. Może to zburzyć całą estetykę strony. Można jednak sprawić, by treść MARQUEE nie została w ogóle wyświetlona, jeżeli użytkownik dysponuje przeglądarką, która tego nie obsługuje:
gdzie w miejsce wyróżnionego tekstu wpisuje się normalny znacznik <MARQUEE>...</MARQUEE>. Należy jednak pamiętać, aby nie używać w nim apostrofów (') ani nie przełamywać wiersza klawiszem Enter (wszystko musi być napisane w jednej linijce - tak jak pokazano).
UWAGA!
Polecenie EMBED nie wchodzi w skład specyfikacji HTML 4.01 (jest obsługiwane przez Internet Explorer i Netscape)!
gdzie jako "ścieżka dostępu do pliku" należy podać lokalizację na dysku, gdzie znajduje się żądany plik multimedialny.
Natomiast "x" oznacza szerokość, a "y" wysokość wyświetlanego obrazu wtyczki (w pikselach), czyli okna na stronie w którym odtwarzany będzie plik. Jeśli nie podamy rozmiarów obrazu wtyczki, może on przyjąć wielkość, która nie pasuje do wymiarów pliku! Rozmiary zależą również od posiadanej przez użytkownika wtyczki.
Polecenie EMBED jest przydatne jeśli chcemy wstawić na stronę jeden z plików multimedialnych:
Po wywołaniu polecenia, wprost na stronie powinno zostać wyświetlone okno (o podanych rozmiarach), w którym będzie odtwarzany wskazany plik.
Należy pamiętać, że pliki multimedialne mają zwykle duże rozmiary, dlatego najlepiej na początku strony umieścić tekst, a dopiero na końcu polecenie EMBED. W takim przypadku w pierwszej kolejności wczyta się tekst.
gdzie "v" oznacza poziom głośności (od "-10000" do "0").
gdzie "b" oznacza balans między głośnikami (od "-10000" do "10000").
Polecenie EMBED sprawia wiele kłopotów nawet w przeglądarkach, które je interpretują! Ponadto należy pamiętać, że pliki multimedialne mają zwykle bardzo duże rozmiary, a więc wczytywanie takiej strony w Internecie, może trwać potwornie długo!
Aby umożliwić dotarcie do plików multimedialnych w przeglądarkach, które nie obsługują polecenia EMBED, wskazane jest umieszczenie na stronie znaczników:
Wewnątrz nich wpisuje się treść, która powinna pojawić się, jeśli polecenia EMBED nie może zostać zinterpretowane. Można tam umieścić np. odsyłacz do pliku:
Możliwe jest również bezpośrednie osadzenie na stronie dokumentu PDF. Jest to format, który stał się powszechnym standardem publikacji elektronicznych. Umożliwia m.in. różnorodne formatowanie tekstu, wstawianie grafiki i inne. Dokumenty PDF można stworzyć np. przy użyciu programu wbudowanego w pakiet biurowy WordPerfect Office 2000, natomiast aby przeglądać pliki PDF, trzeba dysponować darmowym programem Acrobat Reader.
Aby można było osadzić na stronie WWW plik PDF, użytkownik oglądający nasz serwis musi mieć zainstalowany program Acrobat Reader.
Dodatkowo należy pamiętać o podaniu rozmiarów obiektu EMBED (atrybuty
Przykład:
Aby zobaczyć różne sposoby osadzania plików bezpośrednio na stronie, kliknij tutaj.Drugim sposobem umieszczenia na stronie pliku PDF jest użycie odsyłacza do pliku w postaci:
W takim przypadku dokument zostanie wczytany bezpośrednio w oknie przeglądarki (IE4, NC4.5)
Przykład:
Odsyłacz do pliku *.pdf UWAGA!
Polecenie IMG DYNSRC="..." nie wchodzi w skład specyfikacji HTML 4.01 i jest wyłącznie rozszerzeniem przeglądarki Internet Explorer!
Polecenie to odtwarza pliki typu *.avi (animacja) wprost na stronie, bez wyświetlania panelu kontrolnego. Możliwe są przy tym dodatkowe atrybuty:
gdzie "k" oznacza ilość powtórzeń (dla k="infinite" jest to nieskończoność).
Polecenie IMG DYNSRC="..." sprawia kłopoty nawet w Internet Explorerze! Ponadto nie jest interpretowane przez inne przeglądarki, dlatego zaleca się raczej stosowanie EMBED.
Przykład:
Aby zobaczyć różne sposoby osadzania plików bezpośrednio na stronie, kliknijtutaj. UWAGA!
Polecenie BGSOUND nie wchodzi w skład specyfikacji HTML 4.01 i jest wyłącznie rozszerzeniem przeglądarki Internet Explorer!
Polecenie to pozwala na odtwarzanie dĽwięku w tle - jako podkład muzyczny. Nie jest przy tym wyświetlany żaden panel kontrolny.
Pamiętaj, że wiele osób korzysta z Internetu póĽnym wieczorem i w nocy. Włączenie głośnej muzyki bez ich zgody może nie być mile widziane (szczególnie przez
gdzie "k" oznacza ilość powtórzeń (dla k="infinite" jest to nieskończoność).
gdzie "v" oznacza poziom głośności (od "-10000" do "0").
gdzie "b" oznacza balans między głośnikami (od "-10000" do "10000").
Analogiczny efekt można uzyskać stosując polecenie EMBED wraz z atrybutem
Ponadto należy pamiętać, że pliki dĽwiękowe mają zwykle bardzo duże rozmiary (przeciętne MP3 to ok. 4 MB), a więc wczytywanie takiej strony w Internecie, może trwać potwornie długo! Zamiast *.mp3 raczej lepiej jest wykorzystać inny format muzyczny, np.: *.mid. I ostatnia rada: chociaż sam Microsoft zaleca(ł) wstawianie BGSOUND w nagłówku dokumentu, lepiej jest to zrobić na samym końcu strony. W takim przypadku najpierw wczyta się właściwa treść, a dopiero potem muzyka. Podczas wczytywania dĽwięku użytkownik będzie już mógł czytać stronę, bez konieczności bezczynnego oczekiwania na doładowanie obszernego pliku muzycznego.
DĽwięk w tle ucichnie, jeżeli przejdziemy na inną stronę. Aby stworzyć prawdziwy podkład muzyczny, który jest odgrywany przez cały czas, podczas przechodzenia pomiędzy stronami serwisu, powinniśmy umieścić tło dĽwiękowe na osobnej stronie, a następnie odwołać się do niej poprzez następujący odsyłacz:
Polecenia multimedialne sprawiają wiele kłopotów. Na przykład: EMBED ma tą zaletę, że skojarzony z nim plik, będzie odtwarzany bezpośrednio na stronie. Niestety jest to również jego wadą. Pliki multimedialne mają zwykle duże rozmiary, dlatego wczytywanie takiej strony może trwać potwornie długo. Poza tym polecenie EMBED nie zawsze działa poprawnie, szczególnie jeśli chodzi o jego atrybuty dodatkowe. Ponadto niektóre formaty plików przestały być odtwarzane w Internet Explorerze 5.5 i 6.0
Jeszcze gorzej jest z pozostałymi dwoma poleceniami (BGSOUND i
Jeśli koniecznie zależy nam na tym, aby plik multimedialny był odtwarzany wprost na stronie, a jednocześnie chcemy, aby był on widoczny w różnych przeglądarkach, możemy użyćzagnieżdżania plików multimedialnych:
Jeśli posiadasz przeglądarkę Internet Explorer, powyższe polecenia spowodują automatyczne otwarcie na stronie programu Windows Media Player (polecenie OBJECT). Natomiast posiadacze przeglądarek Netscape i Opera będą mogli zobaczyć plik, dzięki wpisanemu dodatkowo poleceniu EMBED.
Aby Netscape i Opera mogły odtworzyć plik, musi być w nich zainstalowana wtyczka:
Wtyczka Windows Media Player Plug-In for Netscape obsługuje m.in. pliki formatu: WAV, MID, MP3, ASF, WMA, WMV, AVI.
Przykład:
Aby zobaczyć różne sposoby osadzania plików bezpośrednio na stronie, kliknijJednak najbardziej uniwersalną metodą odtwarzania plików multimedialnych, która działa w każdej przeglądarce internetowej i z każdym formatem plików, jestodsyłacz do pliku:
Jeśli przeczytałeś już rozdział o odsyłaczach, to zapewne wiesz, że powyższe polecenie jest właśnie odsyłaczem - odsyłaczem do pliku. Po uruchomieniu takiego odnośnika (np. w Internet Explorerze), na ekranie może się pojawić okno z zapytaniem: Czy chcesz otworzyć ten plik, czy zapisać go na komputerze? Jeśli wybierzesz opcję Zapisz, będziesz mógł skopiować wskazany plik na swój dysk twardy. Natomiast jeżeli wybierzesz Otwórz, ukaże się nowe okno, gdzie należy wskazać program który będzie użyty do otwarcia pliku. Po uczynieniu tego i kliknięciu "OK", nastąpi otwarcie wybranego programu i odtworzenie w nim pliku (oczywiście jeśli dany program obsługuje taki typ plików). Jeżeli w Twoim systemie operacyjnym z wybranym typem pliku jest skojarzony jakiś program, zostanie on automatycznie otwarty, bez zapytania o jego nazwę (co znacznie przyspiesza procedurę).
Poza tym istnieją pewne typy plików, które mogą zostać wyświetlone bezpośrednio w oknie przeglądarki, po kliknięciu odnośnika. Jeśli użytkownik będzie miał zainstalowany we własnym systemie operacyjnym odpowiedni program, który potrafi otworzyć wybrany plik, zostanie on uruchomiony w tle (np. dla plików PDF należy posiadać Acrobat Reader; dla DOC, XLS - Microsoft Office). Niestety działanie może się różnić w zależności od przeglądarki.
Przedstawiony tutaj odsyłacz do pliku, nie posiada wad, związanych z innymi poleceniami multimedialnymi. Ponieważ plik nie jest umieszczony bezpośrednio na stronie, dlatego nie powoduje on opóĽnienia we wczytywaniu. Ponadto działa z wszystkimi rodzajami plików. Dodatkowo użytkownik może zapisać plik na dysku, a potem odtwarzać go dowolną ilość razy, nie czekając ponownie na jego wczytanie z Internetu. Niestety sposób taki posiada również wady. Pierwsza jest taka, że plik nie będzie otwarty na stronie lecz w osobnym programie, co może wydawać się mało "eleganckim" rozwiązaniem. Druga - to konieczność posiadania przez użytkownika odpowiedniego programu, który potrafi odtworzyć wybrany typ plików.
Przy okazji zwracam uwagę, że przy odsyłaczach do plików mających większą objętość (np. większą niż 100 KB), dobrze jest podać ich rozmiar. W ten sposób użytkownik będzie mógł zdecydować, czy chce uruchomić taki odnośnik.
Którego polecenia używać do odtwarzania plików multimedialnych? Na pewno w każdym przypadku wskazane jest sprawdzenie wyniku w różnych przeglądarkach (przynajmniej Internet Explorer i Netscape, a najlepiej również Opera). Rozważ wszystkie "za" i "przeciw" - wybór należy do Ciebie...