}
Indeks wybiera zbiór danych o numerze , : wybiera serie danych o numerach od do , natomiast ::

– serie danych o numerach od do z krokiem

.
Modyfikator every Ten modyfikator pozwala na okresowy wybór linii (rekordów) z poszczególnych serii danych. Składnia:
every {} {:{} {:{}
{:{} {:{} {:}}}}}
W powyzszym opisie point odpowiada jednemu rekordowi danych, natomiast block serii (blokowi) danych. Numery bloków i rekordów rozpoczynaja sie od 0. Przykłady:
every :::3::3 # czwarty blok
every :::::9 # pierwsze 10 bloków
every 2 # punkty o~parzystych numerach
Modyfikator using Najczesciej uzywanym modyfikatorem jest using. Okresla on które kolumny (pola rekordów) beda wyswietlane.
using { {:}} {’format’}
Pola zawieraja numery kolumn lub wyrazenia z ich które beda wyliczane z danych danego rekordu. Do pól rekordu mozemy sie odwołac poprzedzajac jego numer znakiem $. Pole format jest ciagiem znaków okreslajacym format danych w jakim beda odczytywane z pliku. Format okresla sie tak jak w funkcji scanf jezyka C. Przykłady:
using 1:($2+$3) # suma kolumn 2 i 3 wzgledem kolumny 1
using 1:($3>10 ? $2 : 1/0)
W ostanim przykładzie wybrane sa wartosci z kolumny 2, pod warunkiem, ze odpowiednia wartosc z kolumny 3 jest wieksza od 10. W przeciwnym razie rekord jest pomijany (wartosc 1/0 jest nieokreslona)
Modyfikator smooth Modyfikator zmusza gnuplota do wykonania roznego rodzaju procedur interpolacji i aproksymacji dla wyswietlanych danych. Składnia jest nastepujaca smooth {unique | csplines | acsplines | bezier | sbezier}
unique szereguje monotonicznie dane na osi rzednych. Pozostałe opcje wykorzystuja punkty danych do wyznaczenia współczynników opsisujacych krzywe interpolujace i aproksymujace. Opcja axes
Słowo kluczowe axes jest uzywane do okreslenia która skala ma byc uzywana do skalowania danej krzywej. Istnieja 4 mozliwe ustawienia: x1y1 – osie dolna i lewa, x1y2 – osie dolna i prawa, x2y1 – osie górna i lewa, x2y2 – osie górna i prawa. Przykłady: plot ’data.1’ using 1:2 axes x1y1, \ ’data.1’ using 3:4 axes x2y2
Opcja title
Opcja title przypisuje danej krzywej tekst opisu który bedzie ewentualnie wykorzystany w legendzie (patrz punkt 8.4.4). Przykład:
plot x # zmienna x z opisem x
plot x notitle # zmienna x bez opisu
plot x**2 title "x^2" # kwadrat zmiennej x z odpowiednim opisem
Modyfikator with
Przy uzyciu with okreslamy jakie beda rysowane poszczególne pukty, tzn. jako punkty izolowane, punkty łaczone odcinkami lub same linie łaczace. Składnia:
with (style> { {linestyle | ls }
| {{linetype | lt }
{linewidth | lw }
{pointtype | pt }
{pointsize | ps }} }
style wybiera rodzaj prezentacji danych. Dozwolone wartosci to: lines, points, linespoints, impulses, dots, steps, fsteps, histeps, errorbars, xerrorbars, yerrorbars, xyerrorbars, boxes, boxerrorbars, boxxyerrorbars, financebars, candlesticks lub vector. Standardowo kolejne rysowane krzywe otrzymuja inny typ linii (kolor, kreskowanie) oraz inny sposób oznaczania punktów. Automatycznie ustawienia moga byc zmienione. Argumenty opcji linestyle>, linetype>, itd. sa liczbami których znaczenie zalezy od typu terminala. Terminal wspiera co najmniej szesc róznych typów punktów i zazwyczaj mozliwosc zmiany grubosci linii danego wykresu. Przykłady:
plot sin(x) with impulses
plot ’data.1’ using 1:2 with linesp lt 1 pt 3, \
’data.2’ using 1:3 with linesp lt 1 pt 4

8.4.2 Opcje tworzenia wykresów
Oprócz parametrów podanych bezposrednio w komendzie plot tworzenie wykresu kontroluje wiele opcji ustawianych komenda set. Dalej omówimy najwazniejsze z tych komend.
Skalowanie osi
Automatyczne skalowanie osi kontroluje komenda o nastepujacej składni
set autoscale {{min|max}}
set noautoscale {{min|max}}
show autoscale
Wpis kontroluje osie który dane ustawienie dotyczy. Dozwolone wpisy to x, y, z, x2, y2 lub xy. Jezeli podany jest wpis min lub max to automatyczne (lub nieautomatyczne) bedzie dotyczyło tego konca osi. Przykłady:
set autoscale xy
set autoscale x2
set autoscale y2min
Ramka otaczajaca wykres
Opcje o nastepujacej składni kontroluja rysowane ramki (tzn. osi) wokół wykresu.
set border { { {linestyle | ls }
| {linetype | lt }
{linewidth | lw } } }
set noborder
show border
Stała koduje którego boku ramki beda dotyczyły dane ustawienia: dół – 1, lewy – 2, góra – 4, prawy – 8. Odpowiednie wartosci moga byc sumowane aby wybrac zadane boki, co oznacza, ze chcac wybrac wszystkie boki ustawiamy 31.
Pozostałe opcjonalne parametry maja takie samo znaczenie jak w komendzie plot. Przykład: set noxtics; set noytics; set x2tics; set y2tics; set border 12
Globalne ustawienie sposobu rysowania danych
Jest to globalne ustawienie rodzaju wykresu. Mozna ustawic inny typ dla danych z pliku i inny dla funkcji, uzyskujac prosta mozliwosc innej prezentacji danych pomiarowych i teoretycznych. Składnia jest nastepujaca
set data style ()style>
show data style
set function style ()style>
show function style
Znaczenie opcji ()style> jest identyczne jak w komendzie plot.

8.4.3 Znakowanie osi
Opcje znakowania osi pozwalaja na umieszczenie na osiach lub ramce wykresu znaczników odpowiadajacych wartosciom wyliczonym ze skalowania. Sposób umieszczania znaczników kontroluje komenda
set xtics {axis | border} {{no}mirror} {{no}rotate}
{ autofreq
|
| , {,}
| ({""} {,{""} }...) }
set noxtics
show xtics
Taka sama składnia dotyczy ytics, x2tics, y2tics. Opcja axis lub border powoduje ustawienie znaczników wzdłuz osi lub ramek wykresu, odpowiednio. Opcja rotate powoduje obrót opisów pionowych o 900. gnuplot automatycznie wyznacza połozenie znaczników na osi. Jezeli wartosci automatyczne nam nie odpowiadaja mozemy narzucic czestotliowsc znaczników (opcje , , ) lub nawet umiescic znacznik w dowolnym punkcie osi.
Drobna skala
Drobne oznaczenia osi mozemy właczyc lub wyłaczyc komenda
set mxtics { | default}
set nomxtics
show mxtics
Parametr okresla liczbe podprzedziałów na które zostanie podzielona odległosc miedzy głównymi znacznikami podziału (xtics).
Taka sama składnia dotychy pozotsałych osi, tj. zamiast mxtics mozemy uzyc mytics, mx2tics i my2tics.
Siatka na wykresie
Rysowanie siatki kontroluje komenda o nastepujacej składni
set grid {{no}{m}xtics} {{no}{m}ytics} {{no}{m}x2tics} {{no}{m}y2tics}
{ {ls } | {lt } {lw }
{ , {ls } | {lt } {lw } } }
set nogrid
show grid
Opcje *tics właczaja lub wyłaczaja rysowanie linii siatki przy odpowiednich znacznikach skalowania. Oczywiscie, rysowanie odpowiednich znaczników musi byc aktywne. Pozostałe opcje kontroluja rodzaj linii jaka rysowana jest siatka. Ich znaczenie jest identyczne jak w komendzie plot
Skala logarytmiczna osi
Logarytmiczna skale na osiach wybieramy komenda
set logscale
set nologscale
show logscale
jest przyjmuje wartosci: x, y, xy, x2, y2. Gdy nie podamy podstawy przyjmowana jest wartosc 10. Przykłady:
set logscale xy
set logscale y 2
Marginesy
Gnuplot zazwyczaj dobrze wyznacza marginesy, tj rozmiar „pudełka” w którym miesci sie wykres wraz z opisami. Jezeli ustawienia standardowe nam nie odpowiadaja zmieniamy je komendami
set bmargin {}
set lmargin {}
set rmargin {}
set tmargin {}
show margin
Odpowiednie rozmiary podajemy jako wielokrotnosci rozmiaru liter w danym kroju pisma.
Rozmiar rysunku
Skalowanie rysunku wykonuje komenda
set size {{no}square | ratio | noratio} {,}
show size
Parametry i okreslaja skalowanie rozmiarów poziomych i pionowych rysunku. Podanie parametru ratio spowoduje umieszcenie w obszarze wyznaczonym przez poziome i pionowe skalowanie rysunku o maksymalnych rozmiarach którego rozmiar pionowy jest razy wiekszy od poziomego. square jest synonimem ratio 1. Przykłady: set size 1,1 # domyslny rozmiar wykresu set size ratio 2 # dwa razy wyzszy niz szerokosc wykresu
Tytuł rysunku
Gnuplot pozwala na okreslenie tytułu wykresu (umieszczonego standardowo nad górna osia)
set title {""} {}{,} {",{}"}
show title
Pramatery pozwalaja na przesuniecie tytułu o okreslona liczbe znaków Przykład set title ,-1 # przesuwa ttuł o jeden znak w dół
Etykiety osi
Do utworzenia etykiet osi słuzy komenda set xlabel {""} {}{,} {"{,}"}
show xlabel
gdzie zamiast xlabel mozna wstawic równiez x2label, ylabel, y2label. Podobnie jak przy podawaniu tytułu mamy mozliwosc przesuwania opisów oraz wyboru rozmiaru fontu. Opisy poziomych osi sa centrowane, natomiast sposób umieszczenia opisów osi pionowych zalezy od mozliwosci terminala.
Zakresy osi
Oprócz skalowania osi w komendzie plot mozemy je wykonac komendami set set xrange [{{}:{}}] {{no}reverse}
show xrange
gdzie xrange mozemy zastapic yrange, x2range, y2range. Opcja reverse słuzy do zmiany monotonicznosci osi (wieksze po lewej). Przykłady:
set xrange [-10:10] # skalowanie standardowe
set yrange [10:-10] # os y odwrócona
set x2range [*:] # skalowanie x2min, wartosc x2max bez zmian

8.4.4 Uzupełnienia wykresów
Wykresy moga byc uzupełnione dodatkowymi opisami umieszczonymi w dowolnym jego miejscu. Na dopiski składaja sie strzałki, legenda oraz dowolna etykieta. Połozenie elementów na wykresie okresla dwójka liczb podana w jednym z 4 układów współrzednych {} , {}
Nazwy układu współrzednych () sa nastepujace first, second, graph lub screen. Standardowym układem współrzednych jest first. W układzie first połozenie punktu okreslaja skale na osiach x i y, w układzie second o połozeniu decyduja skale x2 i y2. W układzie graph lewy dolny róg ma współrzedne 0,0 a prawy górny – 1,1. Układ screen tym rózni sie od graph ze brany jest pod uwage jest nie tylko wykres ale równiez jego opisy, tzn. cały obszar zajety przez rysunek.
Dodawanie „strzałek”
Dodawanie strzałek kontroluje komenda
set arrow {} {from } {to } {{no}head}
{ {linestyle | ls }
| {linetype | lt }
{linewidth | lw set noarrow {}
show arrow
jest numerem strzałki który pozwala na zmiane jej niektórych parametrów juz po jej utworzeniu. Parametr jest współrzedna punktu podana w jednym z 4 układów współrzednych. Rodzaj i grubosc linii kontrolujemy jak w komendzie plot. Przykłady:
set arrow to 1,2 ls 5 # strzałka od poczatku układu
set arrow 3 from graph 0,0 to -5,5
set arrow 3 to 1,1 nohead lw 2
set arrow from 3, graph 0 to 3, graph 1 nohead # pionowa linia x=3
Legenda
Legende czyli opis poszczególnych krzywych umieszczamy komenda
set key { left | right | top | bottom | outside | below
| (position>}
{Left | Right} {{no}reverse}
{samplen } {spacing }
{width }
{title ""}
{{no}box { {linestyle | ls }
| {linetype | lt }
{linewidth | lw }}}
set nokey
show key
Rodzaje linii i odpowiadajace im opisy identyfikowane sa na podstawie parametrów komendy plot. Połozenie legendy kontroluje pierwsza opcja. Mozemy go umiescic w jednym z rogów wykresu, wewnatrz lub na zewnatrz, ponizej wykresu lub w dowolnym punkcie. Druga z opcji (Left lub Right) kontroluje wyrównywanie opisów. samplelen kontroluje długosc próbki linii, natomiast spacing pionowe odstepy miedzy elementami legendy. Parametr width kontroluje ilosc pustego miejsca dodawanego wokół opisów i ma znaczenie jedynie gdy okreslimy parametr box wymuszajacy otoczenie legendy ramka. Znaczenie pozostałych opcji jest oczywiste. Przykłady
set nokey # wyłaczenie legendy
set key left bottom Left title ’Legend’ box 3
Etykiety
Etykieta jest dowolnym tekstem umieszczonym w dowolnym miejscu na wykresie. Składnia komendy jest nastepujaca
set label {} {""} {at }
{} {{no}rotate} {font "<,size>"}
set nolabel {}
show label
Prametrem wymagajacym objasnienia jest . Moze on przyjmowac nastepujace wartosci: left, right lub center. Jezeli parametr rotate jest podany, tekst etykiety zostanie obrócony o 90 stopni.

Darmowy Matlab czyli octavo