Funkcje
Funkcja- wysoce niezależny blok definicji i instrukcji programu (podprogram)
Każdy program napisany w języku C/C++ zawiera przynajmniej jedną funkcję o predefiniowanej nazwie: main( ). Najczęściej wykorzystuje się również wiele innych predefiniowanych funkcji np. printf(...), scanf(...), abs(...), sin(...), itp.
Można również definiować nowewłasne funkcje.
Składnia definicji funkcji:
zwracany_typ NAZWA_FUNKCJI ( lista parametrów )
{
instrukcja lub sekwencja instrukcji ;
}
przykład:
int MAX ( int liczba_1 , int liczba_2 )
{
if( liczba_1 liczba_2 )
return liczba_1 ;
else
return liczba_2 ;
}
lista parametrów może być pusta lub zawierać opisy kolejnych parametrów (pooddzielane przecinkami):
main( ) main( void ) main( int argc , char argv[ ] )
parametry definiowane są tak jak zmienne. Uwaga: nie można grupować sekwencji parametrów tego samego typu:
int MAX ( int liczba_1, liczba_2 ) źle !
„ciało” funkcji jest zawarte pomiędzy nawiasami: { ... } (bez średnika na końcu)
działanie funkcji kończy się po napotkaniu polecenia return lub po wykonaniu sekwencji wszystkich instrukcji zawartych w ciele funkcji,
jeżeli funkcja jest typu void, to używamy samego słowa return, bez żadnego wyrażenia po nim,
jeżeli funkcja jest typu innego niż void to po poleceniu return musi się pojawić wyrażenie odpowiedniego typu (może być w nawiasach), np.:
return liczba_1; lub return( liczba_1 ) ;
Prototyp funkcji- deklaracja „uprzedzająca”, określa tylko nazwę funkcji oraz typy zwracanej wartości i parametrów (sam nagłówek funkcji zakończony średnikiem)
Deklaracja funkcji jest konieczna w przypadkach, gdy wywołanie funkcji występuje wcześniej niż jej definicja. Np.
// program wyznaczający maksimum 3 liczb poprzez wywołanie funkcji MAX
#include < stdio.h>
int MAX ( int , int ) ; // Prototyp - deklaracja funkcji MAX
void main( void )
{
int a , b , c , m. ;
printf( " Podaj liczbe A = " );
scanf( " %d " , &a );
printf( " Podaj liczbe B = " );
scanf( " %d " , &b );
printf( " Podaj liczbe C = " );
scanf( " %d " , &c );
m = MAX( a , b ); // Wywolanie funkcji MAX
printf( " \n\nMaksimum z liczb A i B rowna sie = %d " , m ) ;
printf( " \n\nMaksimum z liczb B i C rowna sie = %d " , MAX( b,c ) ) ;
printf( " \n\nMaksimum z A,B,C rowna sie = %d " , MAX( a, MAX(b,c) ) ) ;
flushall();
getchar();
}
int MAX ( int liczba_1, int liczba_2 ) // Definicja funkcji MAX
{
if( liczba_1 liczba_2 )
return liczba_1 ;
else
return liczba_2 ;
}
FUNKCJE / PRZEKAZYWANIE PARAMETRÓW
1. Funkcja bezparametrowa nie zwracająca żadnej wartości
void nazwa_funkcji(void)
{
return; // powoduje natychmiastowe zakończenie wykonywania funkcji
} // na końcu funkcji można pominąć
przykład
void odwrotność(void)
{ // obliczenie odwrotności liczby wczytanej z klawiatury
double liczba;
scanf( ”%lf” , &liczba );
if( liczba == 0 )
return;
printf( ”%f” , 1/liczba );
return; // to «return» można pominąć
}
2. Funkcja pobierająca parametr i zwracająca wartość
UWAGA ! w języku C parametry przekazywane są tylko przez wartość
tzn. po wywołaniu funkcji tworzone są nowe zmienne (lokalne),
których zawartość inicjowana jest wartościami parametrów
(zmiennych, stałych lub wyrażeń) podanych przy wywołaniu.
przykład a)
double odwrotność( double liczba ) // definicja funkcji «odwrotność»
{
if( liczba == 0 )
return( 0 );
else
return( 1/liczba );
}
void main( void )
{
double x=10, y;
y = odwrotnosc( 20 ); // przykłady wywoływania funkcji «odwrotnosc»
y = odwrotnosc( x );
odwrotnosc( 3(15-x) );
}
przykład b)
// przykład funkcji zwracającej wartość większego z argumentów
double maksimum( double a, double b )
{
if( a > b)
return( a );
return( b );
}
przykład c)
void posortuj_1 ( double a, double b )
{ // UWAGA !!!
double buf; // błędny sposób przekazywania
if( a > b) // paramerów (przez wartość).
{ // Sortowane są zmienne lokalne a i b
buf = a; // (kopie parametrów x i y).
a = b; // Zawartość x i y nie ulegnie zmianie !
b = buf;
}
}
void main( void )
{
double x=7, y=5;
posortuj_1( x, y ); // do funkcji przekazywane są wartości zmiennych
}
przykład d)
void posortuj_2 ( double a, double b )
{ // przekazywanie parametrów „przez adres”
double buf;
if( a > b) // porównywane są zawartości miejsc
{ // wskazywanych przez wskazniki a i
buf = a;
a = b;
b = buf;
}
}
void main( void )
{
double x=7, y=5;
posortuj_2( &x, &y ); //do funkcji przekazywane są adresy zmiennych
}
W języku C++ parametry mogą być przekazywane przez wartość lub przez referencję
(przekazywanie przez referencję jest odpowiednikiem przekazywania przez zmienną)
Typ referencyjny zmienne tego typu nie zajmują nowego miejsca w pamięci, służą do reprezentacji innych zmiennych w programie.
nazwa_typu nazwa_zmiennej; utworzenie zwykłej zmiennej
nazwa_typu & nazwa_zmiennej_referencyjnej = nazwa_zmiennej;
(jest to zdefiniowanie aliasu innej nazwy dla tej samej zmiennej)
przykład
int wzrost;
int sredni_wzrost = wzrost;
int& wysokosc = wzrost; // utworzenie zmiennej referencyjnej
// związanej z tym samym obszarem
// pamięci co wzrost
wysokosc = wysokosc + 1; // równoważne: wzrost = wzrost + 1
przykład e)
void posortuj_3 ( double & a, double & b )
{
double buf; // przekazywanie parametrów
if( a > b) // przez referencję
{
buf = a; // a i b są referencyjnymi nazwami x i y
a = b;
b = buf;
}
}
void main( void )
{
double x=7, y=5;
posortuj_3( x, y ); // parametry x i y inicjują zmienne referencyjne
}
FUNKCJE OPERUJĄCE NA PAMIĘCI < mem.h>
void memset ( void wsk_pocz, int wartosc, size_t dlugosc )
(obszar wskazywany przez wsk_pocz o długości dlugosc jest wypełniany wartością wartosc)
np. int i, tab[1000];
memset( &i , 0, sizeof( i ) ); // równoważne: i = 0
memset( &i , 1, sizeof( i ) ); // równoważne: i = 257 = 1256 + 1
memset( tab , 0, sizeof( tab ) ); // wypełnienie tablicy zerami
void memcpy ( void wsk_dokąd, void wsk_skąd, size_t dlugosc )
( „memory copy” skopiowanie dlugosc bajtów spod adresu wsk skąd pod adres wsk dokąd)
np. int i, j=10, tab1[1000], tab2[1000];
memcpy( &i , &j, sizeof( i ) ); // równoważne: i = j ;
memcpy( tab1 , tab2, sizeof( tab1 ) ); // skopiowanie zawartości
// tablicy tab2 do tab1
int memcmp ( void obszar_1, void obszar_2, size_t dlugosc )
( „memory compare” porównanie dlugosc bajtów spod adresu obszar 1 oraz adresu obszar 2 )
funkcja zwraca wartość: < 0 gdy zawartość obszar_1 < obszar_2
= 0 gdy zawartość obszar_1 == obszar_2
> 0 gdy zawartość obszar_1 > obszar_2
np. int i, j, tab1[1000], tab2[1000];
if( memcmp( &i , &j, sizeof( int ) ) ) // równoważne porównaniu i != j
printf( ”te zmienne mają rozna wartosc” );
memcmp( tab1 , tab2, sizeof( tab1 ) ); // porównanie zawartości
// tablicy tab1 oraz tab2
void memmove ( void wsk_dokąd, void wsk_skąd, size_t dlugosc )
( „memory move” kopiowanie ze sprawdzaniem „zachodzenia się” obszarów )
void memccpy (void dokąd, void skąd, int znak, size_t dlugosc )
( „memory char copy” kopiowanie ograniczone ilością bajtów lub skopiowaniem znaku )
void memchr ( void wsk_pocz, int znak, size_t dlugosc )
( „memory char search” szukanie pozycji wystąpienia bajtu o zadanej wartości )
PRZYKŁADY WYKORZYSTANIA FUNKCJI „MEM”
// załóżmy następującą definicję tablicy:
long tab[10] = { 5, 4, 3, 2, 1, 0, 1, 2, 3, 4, 5 } ;
// po operacji:
memcpy( &tab[ 0 ], &tab[ 5 ], sizeof(long) );
// lub:
memcpy( tab 0, tab 5, sizeof(long) ) ;
// zawartość tablicy jest równa: { 0 , 4, 3, 2, 1, 0, 1, 2, 3, 4, 5 }
// po operacji:
memcpy( tab 0, tab 6 , 5 sizeof(long) ) ;
// zawartość tablicy jest równa: { 1, 2, 3, 4, 5 , 0, 1, 2, 3, 4, 5 }
// po operacji: ( )
memcpy( tab 0, tab 1 , 10 sizeof(long) ) ;
// zawartość tablicy jest równa: { 4, 3, 2, 1, 0, 1, 2, 3, 4, 5 , 5 }
// po operacji: ( )
memcpy( tab 1, tab 0 , 10 sizeof(long) ) ;
// zawartość tablicy jest równa: { 5, 5, 5, 5, 5, 5, 5, 5, 5, 5, 5 }
// po operacji: ( )
memmove( tab 1, tab 0 , 10 sizeof(long) ) ;
// zawartość tablicy jest równa: { 5, 5, 4,
;3, 2, 1, 0, 1, 2, 3, 4 }
// skopiowanie zawartości tablicy A do tablicy B :
long A[ 100 ], B[ 100 ] ;
// poprzez operację:
memcpy( B, A , 100 sizeof(long) ) ;
// lub:
memcpy( B, A, sizeof( B ) ) ; // lub: memcpy( B, A, sizeof( A ) ) ;
// UWAGA !!! przy kopiowaniu zawartości tablicy, która jest parametrem funkcji :
void funkcja( long A[ 100 ] )
{
long B[ 100 ] ;
memcpy( B, A , sizeof( A ) ) ; // ŹLE !!! bo A jest zmienną zawierającą adres,
// sizeof( A ) jest równe 2 (zamiast 400)
memcpy( B, A , sizeof( B ) ) ; // dobrze
}