Podstawowe instrukcje
Funkcja: printf()
biblioteka: < stdio.h>
wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout)
int printf ( tekst_sterujący , argument_1 , argument_2 , . . . ) ;
tekst sterujący
jest to stała łańcuchowa (w podwójnych cudzysłowach) zawierająca:
zwykłe znaki (które są po prostu kopiowane na ekran)
kody formatujące kolejnych argumentów:
%c pojedynczy znak
%s łańcuch znaków
%d liczba dziesiętna ze znakiem
%f liczba zmiennoprzecinkowa (notacja dziesiętna)
%e liczba zmiennoprzecinkowa (notacja wykładnicza)
%g liczba zmiennoprzecinkowa (krótszy z formatów %f %e)
%u liczba dziesiętna bez znaku
%x liczba w kodzie szesnastkowym (bez znaku)
%o liczba w kodzie ósemkowym (bez znaku)
l przedrostek (long) stosowany przed: d u x o
np. #include < stdio.h>
void main(void)
{
int x = 10;
long y = 20;
double s;
s = x + y;
printf ( ”%s obliczen %d + %ld = %f” , ”Wynik” , x , y , s );
}
efekt na ekranie Wynik obliczen 10 + 20 = 30.000000
Aby określić ilość drukowanych cyfr do kodu formatującego można dodać kody długości: %Xd %X.Xf
np. %4d liczba dziesiętna na czterech pozycjach
%10f liczba rzeczywista na 10 pozycjach
%10.2f liczba rzeczywista na 10 pozycjach, 2 cyfry po przecinku
%.3f liczba rzeczywista z dokladnoscią do 3 cyfr po przecinku
Funkcja: scanf() < stdio.h>
odczytuje dane ze standardowego strumienia wejściowego (stdin)
w/g zadanego formatu i zapamiętuje je pod zadanymi adresami pamięci
int scanf ( tekst_sterujący , adres_1 , adres_2 , . . . ) ;
tekst sterujący jest to stała łańcuchowa (w podwójnych cudzysłowach)
zawierająca instrukcję jak traktować kolejne dane wczytywane ze strumienia (jakie typy zmiennych są pod adresami adres_1, adres_2, ... )
Kody formatujące (podobne jak dla printf() ):
%c pojedynczy znak
%s łańcuch znaków
%d liczba dziesiętna ze znakiem
%f lub %e liczba zmiennoprzecinkowa
%u liczba dziesiętna bez znaku
%x liczba w kodzie szesnastkowym (bez znaku)
%o liczba w kodzie ósemkowym (bez znaku)
l przedrostek stosowany przed: d u x o (long int)
l przedrostek stosowany przed: f e (double)
L przedrostek stosowany przed: f e (long double)
& operator adresowania (zwraca adres zmiennej podanej po operatorze)
np. #include < stdio.h>
void main(void)
{
int x;
double y;
char znak;
printf( ”Podaj jedna liczbe calkowita: ” );
scanf ( ”%d” , &x );
printf( ”Podaj jedna liczbe rzeczywista i jeden znak: ”);
scanf ( ”%lf %c” , &y , &znak );
}
Wydruk Podaj jedna liczbe calkowita:
Odczyt 123
Wydruk Podaj jedna liczbe rzeczywista i jeden znak:
Odczyt 456.789 a
Wynik wczytywania: x == 123, y == 456.789, znak == ’a’
PODSTAWOWE INSTRUKCJE JĘZYKA C++
• Nawiasy klamrowe { } są używane do grupowania wielu deklaracji i instrukcji w jedną instrukcję złożoną (jeden blok).
przykład:
#include < stdio.h>
void main( void )
{
int a = 10, b = 20 ;
{
int a = 30 ; // ’przesłonięcie’ poprzedniej definicji a
printf( ”A = %d, B = %d \n” , a , b ); // wydruk: A=30, B=20
}
printf( ”A = %d, B = %d \n” , a , b ); // wydruk: A=10, B=20
. . .
if( a > 0 )
{
printf( ”Podaj nową wartość A =” );
scanf( ”%d” , &a );
}
}
• Instrukcja warunkowa:
if ( wyrażenie )
instrukcja_1 ;
else
instrukcja_2 ;
część od słowa else można pominąć,
instrukcja sprawdza czy wyrażenie jest różne od zera
tzn. if ( wyrażenie ) jest równoważne if ( wyrażenie != 0 )
#include < stdio.h>
void main( void )
{ int a;
printf( ”Podaj wartość dodatnią A = ” ); scanf( ”%d” , &a );
if( a < 0 ) a = a ;
if( a==0 )
{ printf( ”A jest zerowe, podaj nową wartość A = ” );
scanf( ”%d” , &a ); }
}
• Konstrukcja else-if:
if ( wyrażenie_1 )
instrukcja_1;
else
if ( wyrażenie_2 )
instrukcja_2;
else
if ( wyrażenie_3 )
instrukcja_3;
else
instrukcja_4;
• Instrukcja wyboru:
switch ( wyrażenie_całkowite )
{
case wartość_1 : instrukcja_1;
break;
case wartość_2 :
case wartość_3 :
case wartość_4 : instrukcja_234;
break;
default : instrukcja_domyslna;
break;
}
#include < stdio.h>
void main( void )
{
int liczba;
printf( "Podaj wartość liczby całkowitej A =" );
scanf( "%d" , &liczba );
switch( liczba ) {
case 0 : printf( ”Podałeś liczbę zerową” ); break;
case -5 : printf( ”Podałeś liczbę minus pięć” ); break;
case 7 : printf( ”Podałeś liczbę siedem” );
break;
case 9 : printf( ”Podałeś liczbę dziewięć” ); break;
default: printf( "Podałeś inną liczbę niż: 0, -5, 7, 9 " );
break;
}
}
Dalsze przykłady dla instrukcji warunkowej:
#include < stdio.h> // Wartość maksymalna z trzech wczytanych liczb
void main(void)
{
int A, B, C, max;
printf( ”Podaj pierwsza liczbe: ” );
scanf( ”%d” , &A );
printf( ”Podaj druga liczbe: ” );
scanf( ”%d” , &B );
printf( ”Podaj trzecia liczbe: ” );
scanf( ”%d” , &C );
max = A;
if( max < B ) max = B;
if( max < C ) max = C;
printf( ”\n Maksymalna wartosc = %d” , max );
getchar();
}
#include < stdio.h> // Pierwiastki trójmianu kwadratowego Ax2+Bx+C=0
#include < conio.h>
#include < math.h>
void main( void )
{
double a, b, c, delta, x1, x2;
clrscr();
printf( "Podaj pierwsza liczbe A= " );
scanf( "%lf" , &a ); // Uwaga !!! %lf a nie %f
printf( "Podaj druga liczbe B= " );
scanf( "%lf" , &b );
printf( "Podaj trzecia liczbe C= " );
scanf( "%lf" , &c );
delta = bb 4ac;
if( delta < 0 )
printf( "\n Brak rozwiazan" );
else
if( delta == 0 )
{
x1 = x2 = b/(2a);
printf( "Jest jedno rozwiazanie x1=x2= %f", x1 );
}
else
{
x1 = (b sqrt(delta)) / (2a); x2 = (b sqrt(delta)) / (2a);
printf( "Sa dwa rozwiazania x1= %.2f, x2= %.2f", x1, x2 );
}
}
Przykład dla instrukcji wyboru:
#include < stdio.h> // Program „kalkulator” zawierający proste „menu”
void main( void )
{
char znak;
double a, b, wynik;
printf( "Podaj pierwsza liczbe A =" ); // wczytanie dwóchliczb z klawiatury
scanf( "%lf" , &a );
printf( "Podaj druga liczbe B =" );
scanf( "%lf" , &b );
printf( "\n\nMozliwe operacje:" ); // wyswietlenie „menu”
printf( "\n () wynik = A B" );
printf( "\n () wynik = A B" );
printf( "\n () wynik = A B" );
printf( "\n ( / ) wynik = A / B" );
printf( "\n\nPodaj znak operacji: " );
flushall( ); // wyczyszczenie wszystkich buforów (tutaj->klawiatury)
znak = getchar( ); // wczytanie znaku wybranej operacji
switch( znak ) // instrukcja wyboru jednej z operacji arytmetycznych
{
case '' : wynik = a b; break;
case '' : wynik = a b; break;
case '' : wynik = a b;
break;
case '/' : wynik = a / b; break;
default: wynik = 0;
printf( "\nBład operatora: podano zły znak operacji" );
break;
}
// wydruk liczb i wyniku z zadana dokladnoscia miejsc po przecinku
printf( "\nWynik obliczen: %.1f %c %.1f = %.2f " , a , znak , b , wynik );
printf( "\n\nKoniec programu. Nacisnij dowolny klawisz" );
fflush( stdin ); // wyczyszczenie bufora strumienia tzn. klawiatury
getchar( );
}